خدای زنده تشنگانت را سیراب کن
جولای 13, 2021طلب آرامش
اکتبر 4, 2021
شاید بتوان گفت در سدۀ اخیر، هیچ آموزۀ مسیحی به اندازه تثلیث مورد توجه متالهین نبوده است. چنین تمایل و ملاحظهای در دنیای غرب، دستاوردهای بسیار نفیس و عمیقی را برای کلیسای مسیح به بار آورده است که پیامد آن منجر به شکلگیری گفتگوهای عمیقتر و مآلا توانایی ادای شیواتر این آموزۀ آسمانی شده است.
از جملۀ این دستاوردهای بسیار نفیس، آثار ماندگار و اندیشههای نابی است که تجربههای مسیحیان را پررنگ و نگارتر و ژرفای ایمانشان را دلرباتر ساخته است
.در میان این دستاوردها، کلیسای پارسی زبان در این سفرۀ مجلل الهیاتی، شوربختانه سوغات وافری را عرضه نکرده است. با آنکه چند کتاب ارزشمند در این قلمرو به رشتۀ تحریر در آمدهاست و اندیشههای ناب ایرانی اذهان مقدسین را خوراک بخشیدهاند، اما کام تشنۀ کلیسای پارسی، همچنان در طلب بیشتر است
.کتابی که پیش روی دارید، به هدف رفع تشنگی و پایان جستجوهای اندیشگانی کلیسای پارسی زبان به رشتۀ تحریر در نیامده است، بلکه منظور از آن، برانگیختن بیشتر اندیشه ها و تعمیق تشنگی هاست؛ آری آنگاه که تشنگی ما از طلب تثلیث رفع شود، آیا این به مثابه آرامی نهری نیست که حیات آن در حرکت و تقلای آن است؟
اما خواه نا خواه بنابر تعبیری از “باختین”، آیا این کتاب، در ساحتی بینامتنی، در مکالمه با کارهای پیش از خود قرار نمی گیرد؟ کارهایی که کتابها و درسگفتارهای تثلیثی برادران ارجمندم دکتر مهرداد فاتحی، دکتر ساسان توسلی، و کشیش فرید یاسینی، از آن جملهاند
.نیز قابل ذکر است که سخن گفتن و نگاشتن در مورد تثلیث در بستر کلیسای پارسی زبانی که لااقل در شکل نوین آن، در زمینۀ اسلامی نُضج یافته، چندان آسان نمی نماید
.از یک سو، آموزۀ تثلیث زمینهای است که در چهارچوب آن انجیل معنی مییابد، و مژدۀ نجات در این ظرف آسمانی است که حمل میشود؛ یعنی بدون پذیرش تثلیث، انجیل نارساست و تصویر زیبای پروردگارِ بشارت شده، مخدوش و معیوب است؛ واز سویی دیگر، بسیاری از مقدسین که اسلام را رها کرده، به فراخوان انجیل لبیک گفتهاند، برای مدتی طولانی در کشمکش و مجادله با این آموزه دست و پنجه نرم کرده اند
.با توجه به آنچه که گفته شد، این کتاب در دو بخش به تثلیث میپردازد.
الف
– در این بخش، مقصود این است تا به ابعاد الهیاتی این آموزه توجه بشود و از جنبههای گوناگون به آن نگریسته شود؛ب – این بخش اما بیشتر سویهای دفاعیاتی دارد؛ این بخش که مشتمل بر سه فصل است با نویسندگان مختلفش، با آیات قرآن و اندیشمندان مسلمان به گفتگویی بینامتنی پرداخته است؛ گفتگویی که بر شیوه هایی نقادانه، دفاعیاتی و نیز تحلیلی، سامان یافته است
.اگر این کتاب، سهم اندکی در توانمندتر شدن کلیسای شریف پارسی زبان داشته باشد؛ اگر حتی خُردک شراره ای از شور و رغبت را در خوانندگان خویش بیفروزد که بیشتر از پیش، به تعمق و تعلّم، و تعلیم آموزۀ تثلیث، به مقدسین همت گمارند؛ راقم این سطور، به خواهش قلبی خویش واصل شده است
.چنین باد..
از جملۀ این دستاوردهای بسیار نفیس، آثار ماندگار و اندیشههای نابی است که تجربههای مسیحیان را پررنگ و نگارتر و ژرفای ایمانشان را دلرباتر ساخته است
.در میان این دستاوردها، کلیسای پارسی زبان در این سفرۀ مجلل الهیاتی، شوربختانه سوغات وافری را عرضه نکرده است. با آنکه چند کتاب ارزشمند در این قلمرو به رشتۀ تحریر در آمدهاست و اندیشههای ناب ایرانی اذهان مقدسین را خوراک بخشیدهاند، اما کام تشنۀ کلیسای پارسی، همچنان در طلب بیشتر است
.کتابی که پیش روی دارید، به هدف رفع تشنگی و پایان جستجوهای اندیشگانی کلیسای پارسی زبان به رشتۀ تحریر در نیامده است، بلکه منظور از آن، برانگیختن بیشتر اندیشه ها و تعمیق تشنگی هاست؛ آری آنگاه که تشنگی ما از طلب تثلیث رفع شود، آیا این به مثابه آرامی نهری نیست که حیات آن در حرکت و تقلای آن است؟
اما خواه نا خواه بنابر تعبیری از “باختین”، آیا این کتاب، در ساحتی بینامتنی، در مکالمه با کارهای پیش از خود قرار نمی گیرد؟ کارهایی که کتابها و درسگفتارهای تثلیثی برادران ارجمندم دکتر مهرداد فاتحی، دکتر ساسان توسلی، و کشیش فرید یاسینی، از آن جملهاند
.نیز قابل ذکر است که سخن گفتن و نگاشتن در مورد تثلیث در بستر کلیسای پارسی زبانی که لااقل در شکل نوین آن، در زمینۀ اسلامی نُضج یافته، چندان آسان نمی نماید
.از یک سو، آموزۀ تثلیث زمینهای است که در چهارچوب آن انجیل معنی مییابد، و مژدۀ نجات در این ظرف آسمانی است که حمل میشود؛ یعنی بدون پذیرش تثلیث، انجیل نارساست و تصویر زیبای پروردگارِ بشارت شده، مخدوش و معیوب است؛ واز سویی دیگر، بسیاری از مقدسین که اسلام را رها کرده، به فراخوان انجیل لبیک گفتهاند، برای مدتی طولانی در کشمکش و مجادله با این آموزه دست و پنجه نرم کرده اند
.با توجه به آنچه که گفته شد، این کتاب در دو بخش به تثلیث میپردازد.
الف
– در این بخش، مقصود این است تا به ابعاد الهیاتی این آموزه توجه بشود و از جنبههای گوناگون به آن نگریسته شود؛ب – این بخش اما بیشتر سویهای دفاعیاتی دارد؛ این بخش که مشتمل بر سه فصل است با نویسندگان مختلفش، با آیات قرآن و اندیشمندان مسلمان به گفتگویی بینامتنی پرداخته است؛ گفتگویی که بر شیوه هایی نقادانه، دفاعیاتی و نیز تحلیلی، سامان یافته است
.اگر این کتاب، سهم اندکی در توانمندتر شدن کلیسای شریف پارسی زبان داشته باشد؛ اگر حتی خُردک شراره ای از شور و رغبت را در خوانندگان خویش بیفروزد که بیشتر از پیش، به تعمق و تعلّم، و تعلیم آموزۀ تثلیث، به مقدسین همت گمارند؛ راقم این سطور، به خواهش قلبی خویش واصل شده است
.چنین باد..
